Posts made in april, 2015

Durf te vragen

Posted by on apr 11, 2015 in personal branding | 2 comments

#dtv – a small step on social media, a hugh step for… bibi. Mijn God, wat blijft dat moeilijk zeg. Hulp vragen, of gewoon al iemand anders vragen iets (al dan niet klein) voor jou te doen. Ik heb er net een maand opzitten waarin ik geprobeerd heb heel bewust steeds de drempel over te gaan en gewoon te vragen en te blijven doorvragen, daar waar ik voorheen eerst vijf keer zou overwegen of ik het wel zou vragen om het dan vervolgens niet te doen. Dat is geen recent fenomeen. Ik liet mijn bomma bellen naar de bibliotheek om mijn boeken te verlengen – zelfs toen ik 14 was. Niet uit luiheid, maar omdat ik dat ongemakkelijk vond, vragen of mijn boeken verlengd mochten worden. Ik schakel nog steeds mensen in om in mijn naam telefoontjes te doen – als daarin iets aan een ander gevraagd moet worden. En ik reed in mijn leven zonder GPS makkelijk 10 keer rond dezelfde rotonde omdat ik mezelf er niet toe kreeg mijn raampje naar beneden te doen en de weg te vragen.

Ja, zo belachelijk ver ging dat dus. Ondertussen is dat al gigantisch verbeterd. Onvoorstelbaar hoe een mens zijn grenzen verlegd eens je kinderen hebt. Pipi doen in de colruyt? OK, even naar de personeelswc vragen. Kaka in zwembad gedaan? Even de redder vragen kaka te verwijderen. Een veel te lange wachtrij en een voorttikkende klok die bijna crèche sluitingsuur nadert? Even dwingend vragen en de hele rij voorbijsteken om snel af te rekenen. Ik kan je verzekeren dat dat grote overwinningen waren in mijn “hekelaanhulpvragen-bestaan”.

Wat heb ik geleerd na een maand doorvragen?*

1/ Iemand om hulp vragen blijft moeilijk. Maar er zijn gradaties. Iets voor een ander vragen gaat best makkelijk, daar heb ik geen problemen mee. Daardoor heb ik geëxperimenteerd om iets te vragen voor “hem/haar en mij”, ik heb er dus iemand bijgelapt als ik eigenlijk iets vroeg voor mezelf. Ging ook beter. Beetje gesjoemeld dus, maar het was kwestie van gedemarreerd te raken.

2/ Op dagen dat je je fit en energiek voelt, en eigenlijk denkt dat je alles aankan (en dus geen hulp nodig hebt), is het eigenlijk makkelijker om hulp te vragen, dan op momenten dat je je moe, kwetsbaar of alleen voelt. Voor grote dingen die je kan plannen, is het dus beter te anticiperen en hulp te vragen wanneer je je sterk voelt.

3/ Met een lach, een goeiemorgen, een vriendelijk woord raak je al heel ver. Als je een (klein) “noodsituatieke” aan de hand hebt, zijn mensen echt wel meteen bereid te helpen. Zo was ik zonder handtas, en dus zonder geld en zonder GSM, in een betaalparking gereden. Ik heb een wildvreemde dus geld moeten vragen om gewoon weg met mijn auto weer naar huis te kunnen gaan. Het vriendelijke meisje die vroeg of ze me nog wat extra geld moest meegeven “voor moest er nog iets zijn onderweg”, wel, die maakte echt mijn dag :-)

4/ Er is een groot verschil tussen iets klein, praktisch vragen aan onbekenden, en echt hulp in de vorm van uren tijdsbesteding, een gunst, … vragen aan vrienden/familie/collega’s. Dit is denk ik, omdat je weet dat iedereen het druk heeft, tijd tekort en eigen dingen aan zijn of haar hoofd. Die drempel blijft ontzettend hoog. Het ingebouwde “je eigen boontjes doppen” zit er goed in gebakken. Maar ook omgekeerd, bij er even over na te denken, heb ik me voorgenomen om te proberen dit ook weer zelf meer te doen. Even laten weten aan anderen dat ik wel eens met dit of dat kan helpen,… zelf het aanbod doen, dat heb ik de afgelopen jaren misschien ook niet meer zo vaak gedaan. En wat voelt dat zalig, om zo’n aanbod te krijgen. Anderen die initiatief nemen, dingen in handen pakken en iets voor je regelen. Kleine dingen die een groot gevoel geven.

5/ Nee durven zeggen is even belangrijk als hulp durven vragen. Bij beiden is het kwestie van giving and taking. De eeuwige balans die me blijft achtervolgen als uitdaging 😉

In elk geval, durven vragen, en blijven doorvragen vergt zelfvertrouwen. Geloven in je zelf, je eigen kunnen, en de wetenschap dat je iets vraagt in volle respect van anderen hun grenzen en mogelijkheden. Maar dat je opportuniteiten niet uit de weg wil gaan. Dat is wat ik tegen mezelf voortaan zeg als ik weer die ongemakkelijkheid voel bovenkomen en dat stemmetje dat zegt “val anderen daarmee toch niet lastig”.

imagesLZ3ZGMVK

*Opdrachtje dat ik aannam na een oproep door Johan D’Haeseleer, expert in productiviteit en timemanagement (zie www.extratijd.be)

Volg Pitcoaching via
Read More
Follow

Get the latest posts delivered to your mailbox: