Dit is wat ik onthou uit één hoofdstuk lezen van één boek van mijn stapel vakantielectuur

Vakantie! Lezen! Of toch pogingen tot. En van dat lezen ga je mijmeren. Mijmering één: groeien. Internet bulkt van informatie over hoe je je kind in hun groeien zo goed mogelijk kan ondersteunen. Ik heb er boeken over in mijn boekenkast. En ik krijg er (vaak ongevraagd) tips over van velen met goedbedoelde of bemoeizuchtige neigingen. “Oei, ik groei” is zo’n standaard werk dat je steevast in jonge mama’s hun boekenkast vind. Ik vond het maar niks, dat boek. Ofwel lag het aan mijn kind, maar weinig tot niets stemde overeen tussen wat ik las in het boek, en het gedrag van mijn dochter. Maar dit terzijde. Mijn kinderen zijn 3,5 en 2 en groeien als kool. helpingmybrothergrow

Echt, bijna elke week sta ik versteld van iets dat ze doen, zeggen, of de manier waarop ze in hun kleine zijn nu al groots kunnen zijn. En soms al te groot doen, inclusief oog rollen, ostentatief zuchten omdat “ma-ma-het-weer-eens-niet-be-gre-pen-heeft” en boos stellen dat ik niet naar haar feestje mag gaan.

Kinderen groeien, bijna als vanzelf. (Dankuwel ook fantastische school – dit even buiten beschouwing gelaten).

En ik?, vraag ik me af. Hoeveel groei ik nog, maandelijks, jaarlijks? Bij mijn kabouter 1,64cm heb ik me al neergelegd. Maar wat het andere groeien betreft, daar ben ik opnieuw heel gretig naar. Met dank aan het stapeltje vakantielectuur dat ik de afgelopen maanden verzamelde en vol overmoed op m’n nachtkastje stapelde. Alsof groeiende kinderen veel ruimte laten voor uren ongestoord leesplezier 😉 Maar goed, ik ben er in 2 bezig (keuzestress), en het smaakt naar meer. En ik heb zowaar al één hoofdstuk uit! Hoera! (wie het kleine niet eert, … ;-))

Kris Colpaert en Karlien Eeman hebben het in hun boek “Durf: 8 bouwstenen om uit je comfortzone te stappen” in het eerste hoofdstuk over groeien: “Het geheim van zelfsturing, verandering en groei draait om het herkennen van onze uitzonderlijk goede momenten en het blijven werken aan het creëren van meer dergelijke ervaringen. Het gaat er dus niet om dat je iemand anders wordt. Het gaat erom dat je meer jezelf wordt, zoals je nu al bent op je beste momenten.”

Kris en Karlien gebruiken de metafoor van het vliegtuig om het één en ander te verduidelijken hoe je dat kan doen. We hebben allemaal een automatische piloot. Dat zijn onze opvattingen en overtuigingen, inclusief die over onszelf. En het zijn die die bepalen hoe sterk we kunnen groeien. Net zoals bij een vliegtuig kan je elke keer de controle over je leven weer in handen nemen en proberen te veranderen. We moeten meer bewust zijn van onze “automatische piloot”. Die voelt natuurlijk letter comfortabel, want het is als het ware je dagelijkse routine. En een stukje routine en vertrouwdheid hebben geeft rust, en kan dus goed doen. Maar – en dat probeer ik dus te onthouden uit dat eerste hoofdstuk- om te groeien moet je wendbaar zijn. Eens een andere richting inslaan. Die andere dus, uit je comfortzone. Hoe ik dat meer kan doen, dat gaan die 8 bouwstenen me dus leren. Zelfs met vragenlijstjes en schema’s 🙂 Keep you posted!

comfortzone

 

Volg Pitcoaching via

Auteur: Jessie

Houdt van PIT. Verhalen. Onderweg zijn. Koffie. Haar dochters. Golven. Wijn. Hiking. Tennis. Muziek. Reizen. Felblauwe lucht. Cycling. Woorden. Kleine sprokkels van geluk. #pitcoaching #pitverhalen

Eén gedachte over “Dit is wat ik onthou uit één hoofdstuk lezen van één boek van mijn stapel vakantielectuur”

  1. dag Jessie, het boek dat ik net uit heb lijkt me een mooie aanvulling bij jouw lectuur. “De 100-jarige die uit het raam klom en verdween” van Jonas Jonassen. Van uit comfortzone stappen gesproken!

Geef een reactie