Over surfen en juwelen ontwerpen

Ik omring me graag met verhalen en mensen die me inspireren. In real life, maar evengoed online. Roz Savage is zo’n online buddy van me. Ik schreef al eerder dit stukje over haar tocht over de wereldzeeën – met een roeibootje. Ik ben nog steeds niet aan fysiek roeien toegekomen, maar ben wel steeds meer bezig met de thema’s en ideeën waar zij ook voor staat. Ondertussen is Roz coach en spreker. Over ondermeer, ja ja, mijn dada: moed.

Eén van de oefeningen waardoor ze haar eigen leven over een totaal andere boeg gooide, en die ze nu meegeeft aan haar publiek, is dat van het overlijdensbericht. Toen ze voelde dat ze zelf volledig vast zat in een leven dat haar dan wel veel geld en status opleverde, maar weinig voldoening en echt geluk, maakte ze op een avond 2 versies van haar eigen overlijdensbericht. Eentje gebaseerd op het leven zoals ze het toen leefde, en allicht zou blijven doen de komende decennia. En eentje gebaseerd op haar stoutste dromen en hartswensen. Het liet haar niet meer los. Ondanks het uitbrekende angstzweet en beklemmende gevoel van niet weten waar ze zou uitkomen, gaf ze haar job op, verkocht ze haar sportcar, verliet ze haar fancy loft en begon ze aan een nieuw hoofdstuk. Over dat transitieproces waar ze doorging, blikt ze op één van haar blogstukjes terug. Ze quote daarin ondermeer good ol’ Steve Jobs:

quotestevejobs

Terugblikkend op haar change of life, zijn dit enkele van haar belangrijkste levenslessen:

  • Leven volgens mijn persoonlijke waarden maakt me veel gelukkiger dan een groot inkomen en een huis vol dure bezittingen;
  • Ik ben niet langer een compulsieve planner en heb meer vertrouwen in een losse gang van zaken;
  • Ik trek me niet meer zo erg aan wat anderen van mij denken en ben meer bezig nu met wat ik zelf over mezelf vind;
  • Ik heb leren aanvaarden dat fouten maken een onderdeel van het leven is, een onlosmakelijk gevolg van avontuurlijk zijn en nieuwe dingen uit proberen;
  • Ik besef nu dat het minder uitmaakt of iets een succes dan wel een mislukking is, maar dat wat ik eruit leerde het meest waardevolle is;
  • Het is zo ontzettend duidelijk voor me geworden, zowel intellectueel, emotioneel als intuïtief dat we echt zelf voor de planeet moeten zorgen, willen we dat die zorgt voor ons;
  • Het leven as such is een magische, wonderlijke belevenis geworden. Het voelt aan als een surfer op een golf, in het begin wat onwennig in de juiste balans vinden, maar ongelooflijk spannend. Dus als ik gewoon de moed en het vertrouwen kan vinden om op mijn bord te blijven, dan kan ik die ongelooflijke golf van energie gewoon volgen, erop vertrouwend dat het me op de juiste plek zou brengen.

Dat beeld en gevoel van die surfer spreekt me natuurlijk heel erg aan als wanna-be surfer 🙂 Als ik haar levenslessen overloop, pik ik er zelf deze uit om me ook (nog) meer eigen te proberen maken:

  • Minder denken in succes – mislukking
  • Meer fuck it zeggen als m’n hoofd weer loopje neemt met wat anderen misschien denken
  • Terug wat avontuur in de keet brengen

Mijn studiebuddy Natasha gebruikte ooit dit mooi beeld voor één van haar lange reizen. darling_edited-1

Natasha is voor mij ook een beetje een Roz. Geen roeier, wel een krachtig, waardevol, mooi avonturier.

Ze maakt nu ook de wereld een beetje mooier met haar eigen juwelen te ontwerpen. www.nimzu.be

 

Volg Pitcoaching via

Auteur: Jessie

Houdt van PIT. Verhalen. Onderweg zijn. Koffie. Haar dochters. Golven. Wijn. Hiking. Tennis. Muziek. Reizen. Felblauwe lucht. Cycling. Woorden. Kleine sprokkels van geluk. #pitcoaching #pitverhalen

Geef een reactie