Jij zegt het, Connie.

Connie Palmen wint met ‘Jij zegt het’ de Libris prijs. Ik heb zitten juichen alsof ik zelf een prijs gewonnen had. Heel, heel ergens voelt dat ook zo. Want Connie, die is ‘van mij’.

Het verhaal van Connie en ik, begon zo’n 20 jaar geleden. Ik was 17 en las voor het eerst ‘De Vriendschap’. BAM. Ik las het boek nog tientallen keren in alle jaren daarna, het werd mijn bijbel.

Een simpel paragraafje als dit bijvoorbeeld: “We zijn elkaars lot, zegt Ara. Je bent een verkozen lot, zeg ik. De enige personen die een lot zijn, dat is familie. Alle andere mensen met wie je je buiten de bloedverwanten die je hebt in je leven verbindt, zijn geen lot, maar een keuze.”- staat als een marker in mijn levensvisie. Kiezen voor mensen, maken van echt contact.

Connie werd een rode draad in mijn leven. Ik las I.M toen ik nog niet kon vatten hoe verscheurend een liefde, en een definitief afscheid kon zijn. Toen ik zelf afscheid nam van mijn eerste lange relatie, gaf m’n toenmalige kersverse ex me Palmen’s boek ‘Geheel de Uwe’ cadeau. Groots van haar toen wel, dat klein cadeau. Toevallig (echt waar), hielden Connie en ik er jarenlang hetzelfde kapsel op na. Een beetje wild, alle kanten opstekend. Als ik door een werkelijke of ingebeelde mokerslag even ‘plat’ was, kreeg ik van mijn BFF’s de instructie ‘zet uw haar Connie Palmen’. En toen ik weer eens aan het doordrammen was of dramaqueen gewijs bij diezelfde BFF’s ging uithuilen, susten ze me met ‘Ponnie Calm’ nu. Om maar te zeggen, Connie werd er nogal eens bijgesleurd. 🙂

‘Echt contact is niet de bedoeling’ was een volgende voltreffer. Die verhalenbundel plakte ik vol post-it’s en ik schreef talloze paragrafen over in schriftjes en brieven.

“Ik hou van haring, maar hij mag niet te koud zijn en niet te warm. Op sommige dagen hou ik helemaal niet van haring, ook al is hij niet te koud en niet te warm en dan weet ik niet waarom op die dag de haring me tegenstaat. Dit heb ik met meerdere dingen waarvan ik hou. Om onverklaarbare redenen hou ik er soms niet van. Ik hou veel te veel van wat slecht is. Ik hou van veel drinken, veel roken, van hard autorijden en soms vind ik het heerlijk om mij te laten vallen voordat ik over mijn schouder gekeken heb om te zien of er iemand staat die mij op zal vangen. Maar ik hou niet van dronkenschap, kanker, ongelukken met dodelijke afloop of van alweer een gat in mijn hoofd, dat niet. Ik hou er werkelijk zeer veel van om veel van iemand te houden en ik houd ook van de verschillen tussen die liefdes en om erover na te denken hoe het zit met die liefde voor net die ene, voor een stel anderen, voor familie, vrienden, voor voorbijgangers en blijvers, voor eten en drinken, voor kennis en voor het schrijven en voor het raadsel waarom ik soms niet hou van alles waarvan ik hou.” (Uit ‘als een weke krijger’)

“Zonder jou ben ik minder waard”, een iconisch zinnetje uit ‘De Vriendschap’, integreerde ik als slot in een uit de hand gelopen brief (het werd een boek) aan mijn oudste dochter.

“Liefste Luka, bij jou klop ik met mezelf. Er is geen blik die ik beter verdraag dan de jouwe en die heeft mij gelukkig gemaakt. Het is prettig en geruststellend als je naar me kijkt en ik het idee heb dat je vol bent van kennis, over mij…. Zonder jou ben ik minder waard.”

Het leven is niet mild geweest voor Connie. Ze verloor ook haar tweede echtgenoot, Hans Van Mierlo. Daarover schreef ze het verstilde ‘logboek van een onbarmhartig jaar’. Ik zou dat boek nu anders lezen, nu ik zelf weet hoe het voelt als je iemand erg dierbaar verliest en dat soms een beetje aanvoelt als een geamputeerd lichaamsdeel, maar dat durf ik (nog) niet. Dat boek net nu lezen.

Ik weet niet of we vriendinnen zouden zijn. Of ik haar echt zou ‘mogen’. ‘Echt contact is niet de bedoeling’ is een titel die haar –denk ik- op het lijf geschreven is, en daar zou ik wat op afknappen. But then again. Wat zeg je ook tegen je allergrootste schrijfheld? Ook alleen maar een titel.

‘Jij zegt het’, Connie. Jij zegt het.

conniepalmen www.conniepalmen.nl

 

 

Volg Pitcoaching via