Berlijn

Ik rijd er elke dag langs. Bar Berlijn. Daar hangt nu een “Te Koop” bordje. Nog geen jaar nadat deze koffie-muziekbar z’n deuren opende. Zo jammer. Niet omdat ik persé zo gehecht ben aan bar Berlijn. Ik kwam er niet veel. Maar omdat ik er elke dag langs reed, en er wel eens een koffie nam, wist en voelde ik met hoeveel passie en goesting de barman daar achter zijn toog stond. Mooie plaatjes draaien. Een toffe plek aanbieden. Te veel zag ik de barman alleen achter zijn toog staan. En nu moet hij de boeken toe doen. Wanneer je droom niet lijkt te lukken, moet dat hard aankomen. Ik hoop dat hij toch echt genoten heeft van zijn jaar Berlijn. En troost kan vinden in de wetenschap dat je op het einde van je leven enkel spijt hebt van de dingen die je niet hebt gedaan en geprobeerd dan van wat je wel hebt gedaan en niet lukte.

Bar Berlijn is voor mij een mental note geworden. Dat iets uit de grond proberen stampen met vallen en opstaan gaat. Dat mislukken ook kan. Er sowieso allicht bij hoort. Veel hangt af van hoe je met mislukkingen leert om te gaan.

Deze week heb ik ontzettend veel verhalen gelezen van “startende vrouwen”. In het netwerk van ‘Zeker van haar Zaak’ vertellen gedreven vrouwen over hoe zij een eigen zaak gestart zijn, of erover dromen, of in de startblokken staan. Eerlijke verhalen met vragen, twijfels, dromen en veel goesting. Wat ik er zo fijn aan vind is de community die zich aan het uitbouwen is. Girlpower. Elkaar aanmoedigen, tips en tricks geven, diensten aanbieden, delen. Het is op touw gezet door @LienDePau. Een duiveltje doet al, onderneemster, globetrotter. En ook nog surfchick 🙂 Meer over haar lezen kan je op één van haar fijne blogs.

Zelf probeer ik dus sinds een dikke 2 maanden PITverhalen (deze blog en de gelinkte facebookpagina) uit te bouwen tot een platform met verhalen, getuigenissen, inspiratie, motiverende quotes… over ondermeer moed en doeltreffendheid. PITverhalen is onderdeel van een groter plan. Om met al die verhalen en inzichten over moed, veerkracht, timemanagement,… aan de slag te gaan. Waarbij ik via individuele trajecten of workshops mensen, organisaties,… wil begeleiden in “make it happen”. In het maken van een plan. En de moed ervoor te gaan. Doel-treffend. Met de juiste tools en attitude je eigen kracht inzetten voor het verwezenlijken van je (levens)doelen.

Ik denk dat, net als ik ;-), er veel mensen mee worstelen. Ik heb er alleen al zoveel over gelezen en mee bezig geweest, dat ik dat beetje ervaring daarrond wil doorgeven. Voila, dat is het PIT-plan. Nu gewoon elke dag een stapje blijven zetten. Tot aan Berlijn. En hopelijk verder 😉

failure_success

Een blogpost die ik zelf bij mijn favorieten heb staan, in het mapje “Notes to self” is van Austin Kleon over “The risks worth taking”:

“Risk in work, on the other hand, is risking humiliation—risking putting your work out there, risking being wrong, risking being laughed at. Risk in work is writing something that scares the shit out of you, something that might make your mother not speak to you for three years. Risk in the work is following your whims to wherever they take you, to risk not knowing where you’re going, and risking that you’ll lose members of your audience along the way.”

Volg Pitcoaching via

GTD – Getting Things Done

Hou je van organiseren? Of net niet, maar is het je grote wens om je agenda, To Do lijst en bij uitbreiding je hoofd wat op orde te krijgen? Dan is Getting Things Done van David Allen een aanrader. Het is het boek der boeken over productiviteit. Het is ondertussen al meer dan 10 jaar oud, en de tips and tricks van Allen zijn ondertussen al door miljoenen mensen toegepast. Je hebt het natuurlijk ondertussen ook al in handig app-formaat.

Deze schematische voorstelling vat de basis samen:

GTD_part1

En meer uitgebreid, kan je hier alvast mee aan de slag:

Stap 1: Verzamel

Verzamel alles wat je vindt dat je moet onthouden. Het moet uit je hoofd, want dingen waarvan je rekent dat je het wel gaat onthouden, kost energie die je voor andere dingen nodig hebt, namelijk om dingen ook te doen (zie later). Verzamel dus alles in wat Allen een ‘bucket noemt: hetzij een email-inbox, een schriftje, whatever, je ziet maar. Haal alles uit je hoofd en stop het in dit systeem, gereed om verwerkt te worden. Je bucket moet minstens eens per week geleegd worden.

Stap 2: Verwerk

Verwerk de gegevens in de bucket en doe dit als volgt:

Begin bovenaan. Verwerk één item per keer. Stop nooit iets terug in de bucket.

Als voor een item een actie uitgevoerd moet worden: voer deze meteen uit als het minder lang duurt dan 2 minuten, delegeer de actie aan iemand anders als het iemand anders taak is (dit puntje kan al eens voor conflict zorgen, ook op het thuisfront ;-)), ofneem het item op in jouw actielijst. (haha, hier komt al het eerste lijstje uit de mouw! 🙂 )

Als voor een item geen actie nodig is: archiveer het item, delete het, of zet het op een lijstje voor een mogelijk latere actie. (haha, nummer 2, ik waarschuw de niet-lijstjes lovers dat het er niet beter op gaat worden ;-))

Stap 3: Bewerk

Organiseer de items waarop actie moet worden ondernomen in een aantal lijsten. Allen pakt dit nogal uitvoerig aan, ik heb het voor mezelf ingekort en minder uitvoerig (ik wil niet moe worden alleen door de hoeveelheid lijstjes te zien). Maar goed, volgens het boek zijn er volgende categorieën:

Volgende acties– Bedenk voor ieder item waarvoor aandacht nodig is, wat de volgende fysieke actie is die hiervoor ondernomen moet worden.. Hoewel er vaak meerdere stappen en acties nodig zijn om een actie te voltooien zal er altijd iets zijn wat als eerste moet gebeuren, en deze actie moet dan ook in deze lijst opgenomen worden. Allen wil ook nog dat je eraan toevoegt waar je deze actie dient te doen. Dat vind ik allemaal wat teveel van het goeie. In ’t kort kan je dit gewoon als je wekelijkse actielijst zien.

Projecten – Elke To Do die eigenlijk meerdere grote To Do’s inhoudt, is geen To Do meer maar een project. Je projecten moet je monitoren en je moet regelmatig checken of je voor elk van je projecten wel de nodige en voldoende zaken op je wekelijkse actielijst hebt opgenomen.

In de wacht – Je hebt gedelegeerd, juij. Of je wacht op info, beslissingen, reply… die nodig is om verdere actie te kunnen ondernemen. Natuurlijk moet je dit lijstje ook regelmatig checken. Hier komen de reminders sturen om de hoek loeren.

Ooit/misschien – Dingen die je ooit zou willen doen, maar niet nu. Bij mij is dat mijn bucketlist

In David Allen’s GTD is er ook een duidelijk verschil tussen een agenda en To Do’s. Hij stelt dat de agenda gereserveerd moet zijn voor wat hij ‘hard landscape’ noemt: zaken die absoluut uitgevoerd moeten zijn op een bepaalde datum of vergaderingen en afspraken die vaststaan in tijd en plaats. ‘To-do’-items mogen enkel voorkomen op de ‘volgende acties’-lijst. Bij mij loopt dat door elkaar. My chaos is my structure J

Stap 4: Review

Bekijk de lijsten met acties en herinneringen. Het is natuurlijk nutteloos om deze lijsten bij te houden als deze niet minimaal dagelijks bekeken worden. Kies vervolgens, uitgaande van de tijd die je hebt (en de energie, en de mogelijkheden,…) de belangrijkste taak die op dat moment uitgevoerd moet worden en voer die uit.

Stap 5: Doe

Doe. Jouw fucking systeem is niets waard als je alleen maar zit te plannen en organiseren en geen bal uitvoert. Beloon jezelf. Maak het leuk. Get things done 🙂

Wat ik zelf nog het meest essentieel vind, voor je aan dit 5 stappenplan begint, is dat je elke dag ook telkens bepaalt –voor je in actiemodus overgaat- wat die dag je meest belangrijke taken zijn. Je drie MITs. Most Important Tasks. Het is een illusie te denken dat je 10 MITs op een dag kan hebben. Kies wijs. En laat je niet af of verleiden om eerst en vooral aan je MITs te werken. Al de rest zijn als extra’tjes mooi meegenomen.

Gebeten door GTD? Hier lees je hoe je er nog meer uit kan halen: http://www.extratijd.be/nl/artikel/conceptuele-fouten-in-gtd

Zen To Done (ZTD): The Simple Productivity System

Volg Pitcoaching via

De O en N schrappen in onmogelijk

Da’s toch niet mogelijk. Dat kan ik toch niet. Da’s niet voor mij weggelegd. Hoeveel onder ons zijn niet hun eigen grootste criticaster? Waarom zijn we zo streng voor onszelf? Op die vraag heb ik geen antwoord, sorry 😉 Maar ik probeer wel al een tijdje een beetje milder te zijn voor mezelf (en ook voor anderen hoor ;-)). Dat milder zijn is work in progress. Ik moest eraan denken toen ik afgelopen dagen me weer betrapte op één van die eerste zinnetjes van dit stukje.

Een belemmerende overtuiging heet dat in vakjargon. Ik heb er het één en ander over gelezen, omdat eens je je er bewust van bent, je ze plots wel vaker hoort. Hoe je het draait of keer, om ergens voor te gaan, hebben we allemaal ondersteuning nodig. In de eerste plaats van onszelf. Van de gedachte in onszelf dat we het kunnen. Hier durft het wel al eens mis te lopen. Faalangst zorgt dat heel veel mensen nooit in hun leven uitproberen wat ze eigenlijk het liefst van al zouden willen doen. En als je er zelf niet in gelooft, en je ondervindt dan nog eens weerstand van anderen, is het helemaal om zeep. Stom toch, al die verloren kansen voor mensen om gelukkig te zijn. Hoeveel mensen zijn er pakweg bankbediende terwijl ze eigenlijk chef-kok zouden willen zijn? Of dromen van een muziekcarrière terwijl ze zich elke dag vervelen op het werk? Als je echt iets wil bereiken, ergens voor wil gaan, maar je blijft voortdurend ter plekke trappelen en je begint er maar niet aan, zijn er een paar handige vragen om jezelf te stellen (zo leerde ik in boeken van wijze mensen).

Wat zijn de belemmerende overtuigingen die me weerhouden om echt te bereiken wat ik wil? Waarin blokkeer ik mezelf ? Waar heb ik schrik voor? Echt rotte vragen, maar wel handig om het antwoord eens te achterhalen. Als je een eigen zaak willen beginnen of een reis rond de wereld wil maken, maar het altijd een droom blijft die elk jaar meer aan je begint te knagen, stel je dan de vraag ‘wat houdt me tegen’? “Ik weet niet hoe ik eraan moet beginnen, dat heeft nog niemand die ik ken gedaan. Wat als het fout loopt, ga ik er financieel een kater aan overhouden,… .” Er zijn honderden gedachten die ons ervan kunnen weerhouden om echt te doen wat we willen doen.

impossibleJe kan proberen de belangrijkste die je tegenhouden om voor jouw droom te gaan op schrijven, en ze dan één voor één te bekijken. ‘Ik weet niet hoe ik eraan moet beginnen’ bijvoorbeeld. Daar kan je in principe mee aan de slag. Op internet vind je allicht tal van fora over het onderwerp. Begin te lezen hoe anderen het aangepakt hebben. Schrijf op wat er allemaal voor nodig is. Bekijk vervolgens al die puntjes één per één. Geef jezelf tijd om ze één per één goed uit te pluizen en te zien wat er nodig is. Kijk wat je al kan doen of verder nodig hebt om zo een puntje te realiseren. Daarmee heb je al meteen een eerste stapje gezet richting je droom. Ga door met al de puntjes die je opgeschreven hebt. Zo één klein puntje afwerken werkt magisch. Het geeft energie, en vooral, het geeft je zin om door te gaan. Want als je dat ene voor elkaar krijgt, krijg je de andere allicht ook wel geregeld. Zo leiden alle mini stapjes plots wel naar datgene waar je al lang van droomde…

Het achterhalen van onze belemmerende overtuigingen is een goeie remedie om van frustraties of van opkomend cynisme verlost te raken. Jezelf durven vragen waarin je jezelf blokkeert, werkt verlichtend. Want eens je die belemmerende overtuigingen kan blootleggen en die negatieve gedachten kan omdraaien, is de grootste kaap genomen. getinthearena

Wie zin heeft om nog een mooi stukje te lezen dat hierbij aansluit: https://medium.com/@elleluna/the-crossroads-of-should-and-must-90c75eb7c5b0

If you believe that you have something special inside of you, and you feel it’s about time you gave it a shot, honor that calling in some small way — today.

If you feel a knot in your stomach because you can see the enormous distance between your dreams and your daily reality, do one thing to tighten your grip on what you want — today.

If you’ve been peering out over the edge of the cliff but can’t quite make the leap, dig a little deeper and find out what’s stopping you — today.

Because there is a recurring choice in life, and it occurs at the intersection of two roads. We arrive at this place again and again. And today, you get to choose.

Volg Pitcoaching via

Goede voornemens

 

voornemens

Het jaar ook begonnen met goede voornemens? Of is dat niet aan jou besteed omdat je weet dat die tegen Valentijnsdag al als sneeuw voor de zon verdwenen zijn? Ik hou er wel van. Van het vooruitzicht van een heel nieuw jaar aan mogelijkheden om nieuwe dingen te doen, anders te doen, meer of minder te doen. Ik had het in een vorig stukje al over “sterren” vastleggen voor een nieuw jaar. Da’s eigenlijk een jeanettenterm voor voornemens 😉

Leuk dus om te lezen dat voornemens, en dus eigenlijk jezelf doelen stellen, een ijkpunt lijkt te zijn bij gelukkige mensen. Allez juister, niet de doelen stellen op zich, maar het realiseren ervan. Klinkt heel aannemelijk. De vrouwenbladen staan er allicht vol van in deze eerste maand van het jaar. Maar ik vond het wel boeiend te lezen wat de wetenschappelijk onderzochte beste manier is om gemaakte voornemens, alias mijn sterren, waar te maken.

Doelstellingen zetten, en die ook halen, is door de universiteit van Stanford wetenschappelijk onderzocht. Wat is er nu precies nodig om echt persoonlijke doelen te verwezenlijken? Psychologe Kelly McGonical heeft het toegelicht in een TedTalk.

Een eerste to do punt dat ze meegeeft, is meteen een leuke, namelijk oplijsten wat de 5 belangrijkste dingen in je leven zijn. Vervolgens vraag je je best even af of jouw tijdsbesteding en jouw verplichtingen in lijn met deze 5 zaken staan. Als je even je voorbije maanden evalueert, heb je al snel zicht of die in lijn liggen met je top 5. Als dat niet het geval is, wil je je misschien hier wel een doel rond stellen. Tijd maken voor de belangrijke zaken in het leven…

Leren nee zeggen kan ook al helpen, dat levert soms ook wat tijd op. Vond (en vind) ik zelf een heel lastige, want het zadelt je soms met een kanjer van een schuldgevoel op (da’s een blogstukje op zich waard ;-)), maar ik doe het wel steeds vaker en het levert echt wel op.

Dit zijn de 4 must’s die uit McGonical haar onderzoek naar boven komen:

Kies ten eerste een doelstelling die je echt nauw aan het hart ligt. Zorg dat je je doelstelling specifiek genoeg maakt. Daarom kan het helpen om bij je eerste gedachte steeds verder te graven naar het waarom dat er achter steekt. “Ik wil stoppen met roken” Waarom? “Ik wil een goede gezondheid”. Waarom? “Ik wil lang genoeg leven om mijn kleinkinderen te zien opgroeien.” Als je op die vraag nog eens het waarom antwoord geeft, heb je een motivatie die sterk genoeg is om je doel te ondersteunen.

Een tweede voorwaarde is dat je focust op het proces, niet op het resultaat. Het is verleidelijk om enkel te denken aan het magische eindpunt waarop je je doel bereikt hebt en het allemaal beter zal zijn, maar feit is dat niemand echt controle heeft op hoe iets loopt, en we een resultaat hoe erg we het ook willen, niet kunnen afdwingen. We moeten het zelf bereiken, één stap per keer.

onestepatatime(Als ik haar dat zo enkele keren hoor herhalen “one step at a time”, moet ik aan mezelf denken enkele jaren terug, toen ik dit zinnetje non-stop opdreunde bij de 20km van Brussel, al van bij kilometer 8 ofzo…op zo’n momenten duurt dat toch bitter lang, die one step at a time. Maar het klopt wel, je haalt die eindmeet wel, ook al hebben ondertussen duizenden mensen je ingehaald…)

Het beste dat je kan doen is je elke dag afvragen wat vandaag de kleinste bijdrage is die je kan doen dat je verder op weg helpt naar jouw doel. Als je elke dag consequent kleine dingen anders doet, zal dat uiteindelijk leiden tot het gewijzigde gedrag dat je voor ogen had. Al kan het een andere vorm krijgen dan je aanvankelijk gedacht had. (Ha, dat vind ik precies zo’n psychologen addertje onder het gras die “andere vorm”, maar ik onthou “consequent kleine dingen doen” en vind dit precies wel een goeie quote om aan m’n baas te geven ;-))

Heel belangrijk is hoe je je doel verwoordt. Hierbij is het cruciaal dat je benoemt wat je anders of nieuw in je leven wil, en niet wat je wil vermijden, of waar je mee wil stoppen. En tenslotte moet je voorbereid zijn op falen. Maar dat niet als een ramp te zien. Ik herhaal even voor mezelf: DAT NIET ALS EEN RAMP TE ZIEN. nietalsrampzien

Hervallen of een weekje overslaan, het hoort er gewoon bij. Weest niet te streng voor jezelf, zie het niet als het einde van je voornemen, maar als een kans om het volgende keer wel weer goed te doen. Best van al plan je “hervallen” in, en ook wat je daar dan vervolgs aan gaat doen. Leuk, vanaf nu zet ik dus op m’n wekelijkse To Do lijstje ook af en toe eens “deze week herval ik eens” 🙂

Onze hersenen werken blijkbaar het best bij voorziene omstandigheden. “Ok, als ik dit eens voorheb, dan zal ik daarna…” helpt om in je voornemensproces te blijven, en niet de boel meteen op te doeken bij je eerste knieval. En wanneer het echt lastig wordt, en de hindernissen te groot lijken te worden, herinner jezelf dan aan het waarom van het doel dat je je stelde. En zo eindigt mijn stukje toch nog een beetje als zou het in de Libelle staan ;-).

 

Wie er trouwens niet genoeg van kan krijgen, een grote aanrader is de gids tot het waarmaken van je nieuwjaarsvoornemens van Chris Bailey, een productiviteitsexpert.

“That (wo)man on that mountain didn’t just fall there.” woman_sitting_on_mountain_top

 

Volg Pitcoaching via

Over To Do en Ta Da

Realisaties en vooruitgang maken ons tevreden. Dat kan zo’n zalig gevoel geven, als iets af is, als we iets gedaan hebben… vooral als daarmee een streep door een To Do getrokken kan worden. Yes, dat uurtje sporten ondanks de slome benen toch maar mooi gedaan (eerlijk, dit kan ik nu pas typen nadat ik 6 maanden niet aan sporten toe kwam). De wasmand leeg (die van boven telt even niet mee). Alle emails beantwoord (out of office staat op bij die van het werk). Voor de volle 5 minuten even in de waan dat alles gedaan is :-). Maar ligt daar nog steeds prominent mooi te blinken: het immer presente, zichzelf aanvullende To Do lijstje. Op het werk, thuis, … To do or not to do, that’s the question. Mijn to do lijstjes zorgen dat ik productiever ben, en dat geeft me een goed gevoel.

Via Cyriel Kortleven leerde ik echter een leuke variant kennen: het “tada-lijstje”, waarop je een overzicht maakt van de realisaties van het afgelopen (half)jaar waar je best trots op mag zijn…

Even terugblikken op realisaties, op wat je al gepresteerd hebt, helpt je om naar het halfvolle glas te kijken, en niet moedeloos naar het halflege te blijven staren. Het geeft energie om verder te doen met lopende projecten of goesting om nieuwe plannen te starten.

tadaDe top 5 van mijn tadalijst in 2014 ziet er als volgt uit:

  • Verbouwing afgerond, nieuwe inrichting huis, inclusief grote schilderwerken beneden en boven. Met volledig nieuwe kamer voor mini 2 en een grote fotowall in de keuken.
  • Diploma Barista gehaald
  • Bewust heel aanwezig bij mini’s. Meer tijd besteed aan familie. Citytrip met beste vrienden. En terug oppikken van voorbij gewaande vriendschap.
  • Verdieping in CSR (corporate social responsibility) thematiek en kwaliteitsmanagement EFQM methodiek
  • Op de valreep: een blog gestart (terug beginnen lezen en schrijven)

Een aankomend nieuw jaar is natuurlijk de ideale gelegenheid om nieuwe projecten te starten, of om ideeën in je hoofd concreter te gaan maken …

Om dat een beetje vast te leggen, opdat het niet bij vage voornemens blijft, en om regelmatig eens ter hand te nemen als vriendelijke reminder, heb ik van vriend Sieg geleerd om bij de start van het nieuwe jaar 5 sterren vast te leggen. Dat zijn voornemens in de vorm van concrete acties die je jezelf stelt en die je in dat jaar wenst te realiseren. Privé of professioneel, groot of klein, maakt niet uit. Maar eens je ze voor jezelf uitgeklaard hebt, schrijf je ze op. Want dat maakt het echter, een soort van verbintenis met jezelf.

Mijn vijf sterren zijn te situeren op sportief vlak, op gebied van schrijven, er is een “gezinsster”, het aanscherpen van mijn coachingskills en tenslotte het voornemen om iets te doen met mijn focus op “moed” (in de vorm van een workshop).

Hoe ziet jouw ta da lijst van 2014 eruit?

En wat zijn jouw vijf sterren?

Schriftjes, het ultimum voor To Do’s en Ta da’s

moleskineZelf heb ik er in alle vormen en formaten. Ze zijn mijn woorden- en ideeënverzamelaar. Iets kostbaar. Een weerslag van het voorbije jaar, een broedplaats van ideeën en mijmeringen voor het volgende. Staat dus vol to do’s, tada’s en sterren. Ondersteund met tal van quotes, koffie- en wijnvlekken, pijlen, strepen en reminders.

Ideeën hebben is één ding, ze realiseren een ander. Hiervoor heb je acties nodig. Focus. Werkwoorden. Schriftje toe. Doen.

Volg Pitcoaching via